![](https://atlantbib.org/sites/default/files/logo_0.png)
Tillbaka till sökning
7. bekkur Síðuskóla á Akureyri
Översatt till färöiska av June-Eyð JoensenJólin eru haldin frá 24. desember til 6. janúar. 24. desember er aðfangadagur og þá opnum við pakkana. 25. desember er jóladagur og þá er haldið upp á fæðingu Jesú. Annar í jólum er 26.
Jól verða hildin frá 24. desembur til 6. januar. Jólaaftan er 24. desembur, og tá pakka vit pakkarnar upp. Jóladagur er 25. desembur, og tá minnast vit Jesu føðing. 2. jóladagur er 26.
Við höldum jól til að fagna fæðingu Jesú. Á 4. og 5. öld komst sú venja víðast á að minnast fæðingarinnar 25. desember.
Vit halda jól fyri at minnast Jesu føðing. Í 4. og 5. øld tók siðvenja seg upp at fagna minninum um føðingina 25. desembur.
Þann 12. desember setja börnin skóinn út í glugga. Fyrsti jólasveinninn kemur nóttina 12. desember og síðasti kemur nóttina fyrir aðfangadag. Það kemur alltaf nýr jólasveinn hverja nótt.
12. desembur stilla børnini ein skógv í vindeygað. Fyrsti jólasveinurin kemur um náttina 12. desembur, og tann síðsti kemur náttina fyri jólaaftan. Tað kemur altíð ein nýggjur jólasveinur hvørja nátt.
Flestir Íslendingar skreyta fyrir jólin. Margir láta ljós í glugga og nánast allir kúlur og seríu á jólatréð. Margir eru líka með útiljós.
Flestu íslendingar prýða til jóla. Nógvir heingja ljós í vindeyguni, og næstan allir heingja kúlur og ketur á jólatræið. Nógvir prýða eisini við ljósum uttanfyri.
Allra fyrstu jólatré munu hafa sést á Íslandi í kringum 1850. Íslendingar skreyta jólatréð og setja pakka undir tréið. Pakkarnir eru svo opnir á aðfangadagskvöld 24. desember.
Fyrsta jólatræið kom til Íslands um 1850. Íslendingar prýða jólatræið og leggja pakkar undir træið. Pakkarnir verða pakkaðir upp jólaaftan, 24. desembur.
Nógvir íslendingar eta aspargussuppu, hummarasuppu og rimmaðan laks til forrætt jólaaftan.
Það hefur færst í vöxt að Íslendingar borði rjúpu á aðfangadagskvöld. Fólk fer sjálft á veiðar upp til fjalla til að veiða rjúpu.
Tað er vorðið alsamt meiri vanligt, at íslendingar eta rýpu jólaaftan. Teir fara sjálvir niðan í hagan at skjóta rýpu.
það er siður hjá mörgum að borða hamborgarahrygg á aðfangadag sem er steiktur með púðursykri og ananas. Sykurhúðaðar kartöflur eru m.a. borðaðar með.
Tað er siður hjá mongum at eta hamburgararygg jólaaftan, sum er steiktur við putursukri og ananas. Brúnkað epli verða etin afturvið.
Laufabrauð er næfurþunn og stökk hveitikaka og er mikilvægur hluti íslenskra jóla. Í upphafi aðventu safnast fjölskyldur saman til að skera út og steikja kökurnar. Laufabrauð er borðað með hangikjöti á jóladag.
“Leyvsbreyð” er ein tunn og broyskin hveitikøka og er sera týdningarmikil fyri íslendingar á jólum. Fyrst í adventstíðini savnast nógvir saman við familjuni fyri at skera út og steikja køkurnar. Leyvsbreyð verður etið saman við royktum lambskjøti jóladag.
Fyrir jólin baka margir smákökur. Bakaðar eru alls konar sortir, marengstoppar, gyðingarkökur, kókoskökur og vanilluhringir.
Fyri jól baka nógvir smákøkur. Vit baka øll møgulig sløg: marengstoppar, jødakøkur, kokuskøkur og vaniljukransar.
Í skólum er tekinn einn dagur í desember í jólaföndur. Þar er föndrað alls kyns jólalegt föndur úr t.d klósettrúllum,dagblöðum, gömlum bókum og krukkum.
Í skúlunum hava vit jólaverkstøð ein dag í desembur. Tá gera vit alskyns jólaprýði úr eitt nú vesirullum, avísum, gomlum bókum og krukkum.
Í íslenskum skólum er hefð fyrir að nemendur leiki jólasveinavísur eftir Jóhannes úr Kötlum á litlu jólunum.
Í íslendskum skúlum er tað siðvenja at spæla ein leik um jólasveinarnar eftir Jóhannes úr Kötlum til jólahaldið.
Á Íslandi höfum við rauð eða hvít jól. Munurinn á hvítum og rauðum jólum er að hvít jól er þegar snjór er úti en rauð jól þegar enginn snjór er.
Í Íslandi hava vit reyð ella hvít jól. Munurin á hvítum og reyðum jólum er, at tá ið tað er kavi úti, eru tað hvít jól, men reyð jól, tá ið eingin kavi er.
Þann 23. desember er Þorláksmessa og þá borða mjög margir Íslendingar kæsta skötu í hádeginu eða í kvöldmat.
23. desembur er tollaksmessa, og tá eta nógvir íslendingar ræsta skøtu á middegi ella til døgurða um kvøldið.